In de korte film Carousel geeft een oudere man advies dat hij vervolgens zelf weer op zijn bord krijgt. Regisseur Kal Weber vertelt hoe de film ontstond.

Related movies

Als hij er nu op terugkijkt, zegt Weber dat het eerste idee dat hij ooit voor de film had voelt als “een zwak, gefragmenteerd aftreksel” van wat het geworden is. “Pas nadat we de hoofdrollen hadden gecast, besefte ik me dat ik er iets mee wilde uiten over mijn eigen relatie met mijn vader, hoe veel ik ook van hem hield.”

Dat werd extra versterkt toen hoofdrolspeler en producent Ewen Bremner voorstelde zijn eigen dochter Harmony tegenover hem te casten. “Die rol was eigenlijk geschreven voor een jongen van vijftien, maar hij verzekerde me dat Harmony het in zich had om het te spelen. Toen zij op de draaidag aankwam, uiterst professioneel, strak voorbereid, met een instinctieve sierlijkheid en een stoïcijnse kracht, was ik er ondersteboven van. Ik was dolblij dat ik blind op hem vertrouwd had! Zonder een woord te veranderen in de dialogen, heeft Ewen hierdoor precies in de film naar boven weten te brengen wat mijn instinct probeerde te uiten, zonder dat ik het zelf destijds door had.”

De opnames duurden net iets meer dan een dag. “We hadden het de eerste dag al kunnen hebben, maar we gingen toch door, haha. We hadden voor de zekerheid twee dagen ingepland, en gelukkig maar, want Ewen ontdekte gaandeweg nog nieuwe dingen en wilde het opnieuw doen.”

Dat had meer te maken met hoe hij zijn rol speelde, dan met de woorden zelf, zegt Weber. “De uiteindelijke film is exact wat er in het scenario stond. Er is geen woord veranderd, wat heel ongebruikelijk is. Niet omdat we niet openstonden voor verandering; ik had geen ego over mijn scenario. Maar we hebben het denk ik, zowel op de draaidag als in de montage, behandeld als een stuk theater, een ‘happening’ die zijn eigen leven had. Toen we er klaar mee waren was het niet meer van mij; het was een opzichzelfstaand wezen. Nu heeft het zijn eigen leven, en dat geeft me veel plezier.”