Wat is je beeld over ouder worden? En heeft de Shorts Night het beeld over bejaarden bij de bezoekers veranderd? Ik vraag het aan enkele van hen.

Brenda (buitensporig volgens vrienden): “Oud worden vond ik altijd zielig, maar na vanavond weet ik dat het niet zielig hoeft te zijn! Je kan er namelijk altijd iets van maken.” 

Sander (oververhitte levensgenieter) bevestigt wat Brenda zegt. Volgens hem was de boodschap vanavond: “Ik ga niet oud zitten worden. Ik ga doen wat ik leuk vind! Ik ga niet rustig wachten in bejaardenhuis tot ik dood ga. Dat is wel het beeld dat in Nederland leeft, maar dat hoeft dus helemaal niet. Je ziet het aan de rotondeliefhebber in de film Born to be Mild dat als je zoveel genot uit iets alledaags haalt, het niet saai hoeft te worden als je oud wordt.”

Wendy (volgens haarzelf een softie, volgens haar vriendje stormachtig) denkt aan haar eigen ouders, beiden over de 70, die in China wonen. Ze verhuisde zelf vijf jaar geleden naar Arnhem om watermanagement te studeren, en haar ouders zijn nog niet op bezoek geweest. Als enig kind realiseert ze zich ineens dat haar ouders zich, hoewel ze familieleden in de buurt hebben, waarschijnlijk eenzaam voelen nu zij zo ver weg is.

Azzi (BAM) zegt dat je eigenlijk vrij moet zijn en schijt moet hebben. “Je moet gewoon je ding doen en genieten van het leven.” Ze is samen met Willem (geen lid van de familie Doorsnee) op Pluk de Nacht. Hij heeft in de Thuiszorg gewerkt. “Mensen zijn in het oosten van het land heel erg gericht op roddelen, omdat ze geen eigen leven hebben. In het westen wordt er meer genoten, zoals door de man op skeelers in Slomo. Hij skeelert graag op één been. Iedereen lacht naar hem.” Volgens Azzi en Willem moet je lekker genieten van het leven, zoals ontbijten met zelfgemaakte croissantjes met kaas of met stokbrood dippen in gesmolten Camembert. Ze kijken elkaar goedkeurend aan.