Oeps, klein communicatiefoutje: hij kreeg te horen dat hij om acht uur op het Stenen Hoofd aanwezig moest zijn, maar Perla (24) kon pas om half negen. En dus wordt John (26) het eerste half uur van zijn date vermaakt door verschillende Pluk-vrijwilligers.

Heel gezellig allemaal, hij had Perla eigenlijk al niet meer nodig. “Nee hoor schrijf dat maar niet op!” Met een Vedettje quasi nonchalant in de hand deelt hij zijn verwachtingen: een gezellig dame die van films houdt en waar je ook nog een beetje goed mee kunt praten. Nou dat klinkt niet als een enorm moeilijke opgave, toch?

En de eerste indruk is goed want Perla, die precies komt aanlopen als we John het zwarte houthakkershemd van het lijf vragen, heeft een gezellig bloemenblousje aan en lacht haar tanden bloot. Meteen wordt getest of de twee nu-nog-singles op één lijn zitten, want: binnen of buiten? Vertwijfeld kijken ze elkaar aan en besluiten om in ieder geval even buiten te gaan kijken. En welja, als we een half uurtje later een rondje op het terrein doen zitten ze gezellig in de enorme love seat naast de projectiecontainer. Van een afstandje lijken de vonken er nog niet van af te vliegen, of wel, John?

“Het was een ontzettend leuke vanavond, hartstikke gezellig!” Die grote strandstoel deed het hem al voor John, en dat Perla er goed uitzag was ook niet vervelend. En maar kletsen. Over vakanties, hobby’s, koetjes, kalfjes en de film: “een beetje afzeiken, ik vond hem niet zo heel sterk”. Dat maakte Perla blijkbaar niet uit, want hij heeft mooi haar nummer gescoord en daar gaat hij gebruik van maken ook. “Er is nog geen datum geprikt, maar er komt zeker nog een afspraakje! Ik denk dat ik nu aan zet ben.” Dat denken wij ook John, grijp die telefoon. Of wacht even, wij zijn eerst aan de beurt.

Na twee keer bellen krijgen we Perla ook te pakken. “Ja, ik ben net wakker”, klinkt het nog een beetje schor. En dat terwijl het stel gisteren niet eens zo heel laat vertrok: “het was best koud dus we gingen op tijd weg, konden we ook de laatste tram/metro nog halen”. Die kou vond Perla trouwens niet heel vervelend, want daardoor moest ze dicht tegen John aankruipen en was het meteen gezellig. Handjes boven de dekens, jongens. Nee dat viel mee, want John was eigenlijk niet meteen Perla’s type. Vrolijk zegt ze dat ze ook niet precies weet waarom. “Maar we konden wel gezellig kletsen.” Jaja, kletsen, dat wisten we al. Maar was er ook een beetje vonkje, of keiharde actie? “Een knuffel op Centraal Station, toen moest ik rennen”. Hmm. “Maar die volgende date komt er hoor, in een warmere omgeving. Iets met palmbomen, hadden we bedacht.”

Ah, lief. Wie helpt dit nieuwe liefdeskoppel een handje en boekt een enkeltje Hawaï voor twee?