Fictie uit het echte leven is hot. Michel Gondry liet jongeren uit de Bronx hun eigen leven vertonen in The We and the I; Florian Habicht wordt in Love Story echt verliefd op zijn hoofdrolspeelster; en Paco León verfilmde in Carmina or Blow Up de sterke verhalen van zijn moeder. Hoe zouden de filmversies van de levens van Pluk-bezoekers er uit moeten zien?

Plukbezoeker Arjen Breur weet het zeker: als er een film over zijn leven gemaakt wordt, is Arnon Grunberg geboren om die hoofdrol te spelen. “Iedereen denkt altijd dat ik Arnon Grunberg ben. Tijd om dat eens om te draaien.”

Mooi meegenomen is dat Grunberg dan ook mee kan schrijven aan het script. Maar wie moet de film dan maken?
“De film moet gemaakt worden door de Coen brothers. Die maken de beste films, daar is geen discussie over mogelijk. Elke scene kun je uitprinten en aan de muur hangen; ze zijn experimenteel en geniaal. Ze hebben heel veel genres gemaakt, maar voor mijn film – Wat mij had kunnen overkomen, moet de titel worden – lijkt het me gaaf als ze het comic-genre eens verkennen. In elk genre waarin ze werken, behoren ze tot de top. Een Marvel-style comicfilm over een antiheld, dat lijkt me wat. Er gebeurt niets, het is een saaie film, maar toch prachtig in beeld gebracht. Een beetje langzaam, wel, maar er zijn mensen die daarvan houden. Niet helemaal realistisch, want van een waarheidsgetrouwe film is nog nooit iemand blij geworden.”

Waar gaat de film over?
“Over mezelf als antiheld in een Marvel comic. Ik had superrijk kunnen worden. Ik denk dat ik de wereld had kunnen verbeteren. Had gekund. Is niet gelukt. Een beetje tragikomisch dus, met een open eind, waarbij er veel nog onduidelijk is. Sommige mensen houden niet van open eindes, maar het einde van Wat mij had kunnen overkomen toont potentie.”