De verhalen op het scherm houden iedere avond weer honderden Pluk-bezoekers gebiologeerd, maar de verhalen van áchter de schermen zijn vaak net zo interessant. Denis Côté, regisseur van Vic + Flo Saw a Bear, vertelt: ‘Ik sta graag één stap buiten de realiteit.’

Related movies

Er zitten flink wat wendingen in Vic + Flo Saw a Bear. Heeft u een gezonde afkeer van genreconventies?
“Je zou kunnen zeggen dat ik allergisch ben voor conventies. Dan nog moet je oppassen met grote switches. Ik kneep ‘m behoorlijk, want ik wist niet of alles wel in elkaar zou passen. We spelen met veel genres: comedy, drama, horror, sociaal realisme, er zitten zelfs groteske elementen in.”

U gebruikt simpele stijlmiddelen, zoals tromgeroffel, met groots effect. Is het zo dat simpele, bijna kinderlijke elementen ons de naarste kriebels bezorgen?
“Suggestie is veel enger dan expliciete beelden. Door de simpele soundtrack lijkt de film steeds te fluisteren ‘Hé, er komt iets aan’ of ‘Hé, er klopt hier iets niet, pas op’. Hopelijk is het niet te expliciet en geeft het de film juist iets sprookjesachtig.”

De titel lijkt net die van een kinderboek. Hoe kwam u erop?
“Ik bedacht hem in een vroeg stadium. Hij is lekker misleidend; je weet niet of Vic en Flo mannen of vrouwen zijn, of het een animatie is of een kinderfilm. Er zit een dreigend gevoel in en de titel speelt met verwachtingen, iets wat ik bijna altijd doe.”

Het is duidelijk waarom Vic verliefd is op Flo. Maar wat maakt dat Flo op haar beurt steeds terugkeert naar Vic?
“Liefde kent vele vormen en het heeft niet altijd te maken met romantiek. Flo ziet Vic als ‘kracht’, als ‘veiligheid’. Ze gebruikt Vic om een transitie door te maken. Wreed, maar dit soort relaties zijn niet ongewoon. Ik heb vaak gekeken naar Fassbinders film Fox & His Friends. Dat moet wel de gemeenste liefdesfilm ooit zijn. Een jonge, naïeve gigolo zoekt geborgenheid bij een arrogante, homoseksuele kunsthandelaar. Het gaat over emotionele uitbuiting, het hart van Fassbinders hele oeuvre, en het was een grote inspiratie voor mijn stel.”

Had de film ook over een heterostel kunnen gaan?
“Vic en Flo kennen elkaar uit de bajes. Een reclasseringsambtenaar vertelde me over het leven in de gevangenis. Elke vrouw die binnenkomt móet een stel vormen met een andere vrouw. Deze kunstmatige stelletjes zijn er voor de veiligheid. Je zegt ermee ‘Ik hoor bij haar’, het heeft niet zoveel met homoseksualiteit te maken. Als ze vrijkomen blijven ze soms bij elkaar, soms kunnen ze niet wachten op een man.”

Guillaume, de reclasseringsambtenaar van Vic, is een aardige man. Wat is de functie van dit karakter precies?
“Zijn karakter was het lastigst. Guillaume vertegenwoordigt de wet. Hij is simpelweg een wetsdienaar met fatsoen, een ambtenaar die alles serieus neemt. Hij denkt dat hij alles weet maar er gebeuren dingen achter zijn rug om. Ik waakte ervoor dat we hem niet te veel mochten of haatten en hij moest ook niet lachwekkend zijn. Hij staat voor de maatschappij, die met al haar regels en conventies waakt over Vic en Flo. Stilletjes vanuit een hoekje maar altijd aanwezig. Ik heb Guillaume homo gemaakt zodat flirty Flo haar trucendoos niet opent en hij fijn dat nette mannetje kan blijven dat ik nodig had.”

U gebruikt veel close-ups en weinig make-up. Verfrissend maar tegelijk ongemakkelijk in alle echtheid. Was dat de bedoeling?
“Ik was sociaal realisme beu. Waarom cinema maken als je trappelt de realiteit te imiteren? Mijn films ogen heel realistisch maar de lol zit ‘m in een loopje met de plausibiliteit. Kan dit echt gebeurd zijn? Nah… misschien… of nee, toch niet. Ik sta graag één stap buiten de realiteit met karakters die één stap buiten de maatschappij staan. Dat gezegd hebbend, ik houd niet van sci-fi of fantasy. Geef me een Tim Burton-film en ik val binnen tien minuten in slaap.”

De bossen van Quebec lijken perfect voor zo’n romantisch, maar ook griezelig verhaal. Kende u dit gebied goed?
“De natuur moet een eigen karakter zijn. Ik wil de bossen en de natuur niet gebruiken als ansichtkaart. Ik tracht weg te blijven van de visuele magie maar probeer er wel al het mysterie uit te zuigen wat erin zit. Gek genoeg was dit maar drie kwartier buiten Montreal.”

Slotvraag. Kunt u, als Canadees en dierenexpert na uw film Bestiaire, onze Plukkers zeggen wat ze moeten doen als ze ooit een echte beer tegenkomen?
“Ik zal me bij de officiële tips houden: 1) ga panisch rondrennen en schreeuw tegen de beer, 2) probeer dichterbij te komen, 3) als de beer naar je toekomt, gooi nooit dingen naar hem toe en blaas niet op een fluitje, 4) als je met anderen bent, blijf niet bij elkaar, 5) klim in een boom, dat is veilig.”